Νέος ιδεολογικός ΕΜΕΤΟΣ από ΚΚΕ «Το 1821 αποτέλεσμα της ανάπτυξης των νέων καπιταλιστικών σχέσεων»…!!!

ΕΝΑΣ ΑΚΟΜΗ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΣ ΟΧΕΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΟΜΜΑ ΤΟΥ ΕΓΚΛΗΥΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ! ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΑΝ ΕΝΟΠΛΩΣ ΝΑ ΠΑΡΑΔΩΣΟΥΝ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΣΤΟΥΣ ΣΛΑΒΟΥΣ

ΚΙ ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΚΡΕΜΑΛΕΣ ΕΙΔΑΝ ΜΕΡΙΚΑ ΚΑΓΚΕΛΑ ΚΑΙ ΛΙΓΑ ΞΕΡΟΝΗΣΙΑ, ΕΧΟΥΝ ΑΚΟΜΗ ΣΗΜΕΡΑ ΦΩΝΗ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΝΑ ΠΟΤΙΖΟΥΝ ΜΕ ΜΙΣΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΑ ΦΥΤΑ ΤΟΥΣ…

Η ΚΕ του ΚΚΕ δημοσιεύει την διακήρυξή της για τα 200 χρόνια από την Επανάσταση του 1821, με προμετωπίδα απόσπασμα του Ρήγα (Φεραίου) Βελεστινλή από το κείμενό του Νέα Πολιτική Διοίκησις: «Όταν η διοίκησις βιάζη, αθετή, καταφρονή τα δίκαια του λαού και δεν εισακούη τα παράπονα του, το να κάμη τότε ο λαός, ή κάθε μέρος του λαού, επανάστασιν, ν’ αρπάξη τα άρματα και να τιμωρήση του τυράννους του, είναι το πλέον ιερόν απ’ όλα τα δίκαια του και το πλέον απαραίτητον απ’ όλα τα χρέη του».

«Η Επανάσταση του 1821 ήταν αστική εθνικοαπελευθερωτική επανάσταση, γνήσιο ‘τέκνο’ της εποχής της. Προέκυψε ως συνέπεια των κοινωνικοοικονομικών αντιθέσεων που οξύνθηκαν την περίοδο μετάβασης από τη φεουδαρχία στον καπιταλισμό. Αποτέλεσε μία από τις κοσμογονικές αλλαγές που συντελούνταν εκείνη την περίοδο, έναν από τους πολλούς κρίκους των αστικών επαναστάσεων, που πραγματοποιήθηκαν στα τέλη του 18ου και στις αρχές του 19ου αιώνα: στη Βόρεια Αμερική (1775), στη Γαλλία (1789), στην Ιταλία, την Ισπανία και την Πορτογαλία (1820), στη Λατινική Αμερική (1811-1830), στο Βέλγιο (1830), κλπ» αναφέρεται στην διακήρυξη.

Το ΚΚΕ επισημαίνει ότι το ξέσπασμα της Επανάστασης «σε περίοδο υποχώρησης των αστικών επαναστάσεων που ακολούθησε την ήττα του Ναπολέοντα ενέπνευσε και ενθάρρυνε τα πιο ριζοσπαστικά ρεύματα των αστών επαναστατών. Γι’ αυτό πολλοί ξένοι αστοί επαναστάτες προσχώρησαν ως εθελοντές στα επαναστατικά στρατεύματα και κάποιοι άφησαν και τη ζωή τους στα πεδία των μαχών, αποδεικνύοντας έμπρακτα ότι το πραγματικό διακύβευμα της Επανάστασης βρισκόταν πολύ πέρα από τον ‘ορίζοντα’ της Εθνικής Ανεξαρτησίας».

«Η Επανάσταση του 1821 υπήρξε αποτέλεσμα της ανάπτυξης των νέων καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής στα εδάφη της φεουδαρχικής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας» επισημαίνει το ΚΚΕ στην διακήρυξή του, και τονίζει ότι «η ιστορική πρωτοβουλία για την Επανάσταση άνηκε στην ανερχόμενη τότε αστική τάξη. Ο στόχος της επαναστατημένης αστικής τάξης, δηλαδή η συγκρότηση ενός σύγχρονου αστικού έθνους-κράτους, σήμαινε ταυτόχρονα και ρήξη με τους όρους της οθωμανικής κυριαρχίας. Το γεγονός αυτό προσέδωσε στην Επανάσταση και απελευθερωτικό χαρακτήρα και επέτρεψε στην αστική τάξη να προσελκύσει ευρύτερες κοινωνικές δυνάμεις, που βίωναν την ταξική εκμετάλλευση και τη φυλετική και θρησκευτική καταπίεση, στα επαναστατικά της σχέδια».

Στην διακήρυξη τονίζεται ο κεντρικός και αναντικατάστατος ρόλος της επαναστατικής οργάνωσης της αστικής τάξης που ήταν η Φιλική Εταιρεία «πρωτοπορία της ηγέτιδας τάξης». Επισημαίνεται λεπτομερώς ότι «δεν υπήρξε ενιαία στάση των κοινωνικών δυνάμεων της εποχής έναντι της Επανάστασης» και ότι «αποτέλεσμα της όξυνσης των αντιθέσεων ήταν η έναρξη ενδοεπαναστατικών συγκρούσεων που κατέληξαν σε ‘εμφυλίους’ πολέμους, δηλαδή σε πολεμικές αναμετρήσεις των διαφορετικών αστικών μερίδων, στις οποίες συμμετείχαν και άλλες κοινωνικές δυνάμεις. Οι ‘εμφύλιοι’ πόλεμοι αποτέλεσαν τυπικό γνώρισμα όλων των αστικών επαναστάσεων και όχι κάποια ιδιαιτερότητα της ‘ελληνικής φυλής’, όπως πολλοί υποστηρίζουν».

Στην διακήρυξη αναφέρεται ότι «η συμμαχία με τη Βρετανική Αυτοκρατορία, δηλαδή με την πιο προηγμένη καπιταλιστική δύναμη της εποχής, είχε ιδιαίτερη σημασία για τη διεθνή αναγνώριση του ελληνικού αστικού κράτους», ενω σημειώνεται ότι «η στάση της Βρετανικής Αυτοκρατορίας και των υπόλοιπων ‘Μεγάλων Δυνάμεων’ απέναντι στην Επανάσταση, σχετιζόταν με τη συνολικότερη τοποθέτησή τους στο ‘Ανατολικό Ζήτημα’, δηλαδή στη θέση τους για την τύχη των εδαφών της αποδυναμωμένης Οθωμανικής Αυτοκρατορίας».

«Το αστικό συγκεντρωτικό έθνος-κράτος αποτελούσε την πραγματική επαναστατική απάντηση της εποχής στα αδιέξοδα της φεουδαρχικής εξουσίας, αλλά σε καμιά περίπτωση δεν θα μπορούσε να οδηγήσει στην κατάργηση της ταξικής εκμετάλλευσης» τονίζεται στην διακήρυξη. Το ΚΚΕ προσθέτει ότι «η φτωχή αγροτιά και η μικρή ακόμη εργατική τάξη, κατάφεραν να αποτινάξουν το καθεστώς του ραγιά. Δεν πέτυχαν όμως και την κοινωνική τους απελευθέρωση». Ωστόσο, «το σπάσιμο του φόβου τους, ο ξεσηκωμός τους (κόντρα στις παραινέσεις ή και τις απειλές των ισχυρών, των ‘συνετών’, κλπ.), η ανιδιοτέλειά τους στον αγώνα, η αντοχή τους στις δυσκολίες, γενικότερα η ισχύς του επαναστατημένου λαού: όλα αποτελούν διαχρονική πηγή έμπνευσης για τις σύγχρονες μάχες που έχει μπροστά του ο λαός μας».

«Επίκαιρης σημασίας συμπέρασμα από την Επανάσταση του 1821 αποτελεί και το γεγονός ότι ο δυσμενής συσχετισμός δεν μπορεί να εμποδίσει σε τελική ανάλυση την ανατροπή ενός κοινωνικοοικονομικού σχηματισμού, εφόσον έχουν ήδη αναπτυχθεί οι υλικές προϋποθέσεις που την απαιτούν» υπογραμμίζει το ΚΚΕ. «Η Επανάσταση του 1821 αποτελεί ένα κομβικής σημασίας γεγονός στην Ιστορία του τόπου μας. Ως γενέθλια πράξη του ελληνικού αστικού κράτους διαμόρφωσε το πλαίσιο μέσα στο οποίο εξελίχθηκε η ταξική πάλη έως τις μέρες μας. Το Κόμμα μας, από την ίδρυσή του, καταπιάστηκε επανειλημμένα με την Ιστορία του 1821, επιχειρώντας να αξιοποιήσει τα συμπεράσματα της μελέτης αυτής στη διαμόρφωση της στρατηγικής του. Βέβαια, αυτές οι προσεγγίσεις δεν στερούνταν αδυναμιών, που αντανακλούσαν κάθε φορά το ιδεολογικό-πολιτικό επίπεδο ωριμότητας του ίδιου του κόμματος» αναφέρει το ΚΚΕ.

Σημειώνει ότι με το 1821 «ασχολείται και η αστική τάξη από τα πρώτα χρόνια της εξουσίας της. Η αστική τάξη ανατρέχει στην γενέθλια πράξη του κράτους της (προσαρμόζοντας κάθε φορά το περιεχόμενο της στις εκάστοτε ανάγκες, τα συμφέροντα και τους σκοπούς της) προκειμένου να διαμορφώσει και να επιβάλει στις λαϊκές συνειδήσεις τη δική της «ανάγνωση» και «μνήμη» του παρελθόντος, το δικό της αξιακό κώδικα στο σήμερα και τη δική της ατζέντα για το μέλλον», ενώ «καλλιεργείται η αντίληψη ότι το έθνος μεγαλουργεί όταν ομονοεί και καταστρέφεται όταν διχάζεται, η οποία χρησιμοποιείται διαχρονικά προκειμένου να συγκαλυφθούν οι υπάρχουσες και ανειρήνευτες ταξικές αντιθέσεις».

Το ΚΚΕ υπογραμμίζει στην διακήρυξή του, ότι «όπως φαίνεται και από το απόσπασμα του Ρήγα που παρατίθεται, δύο αιώνες πριν, η ανερχόμενη αστική τάξη διακήρυττε με ορμή και αποφασιστικότητα την επαναστατική ανατροπή της τυραννίας του Σουλτάνου και των οθωμανικών φεουδαρχικών δεσμών. Σήμερα, δύο αιώνες μετά, είναι η ίδια που προσπαθεί, με νύχια και με δόντια, να κρατήσει πίσω τους τροχούς της Ιστορίας». «Αν και οι κεφαλαιοκρατικές σχέσεις παραγωγής και η συγκρότηση αστικών κρατών αποτελούσαν συντελεστή προόδου για την ιστορία της ανθρωπότητας στις αρχές του 19ου αιώνα, σήμερα έχουν μεταβληθεί σε τροχοπέδη της.

Η σημερινή ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων και η ολοένα μεγαλύτερη αντίφασή τους με τις υφιστάμενες σχέσεις παραγωγής, εκδηλώνεται με όλο και μεγαλύτερη οξύτητα: με οικονομικές κρίσεις, φτώχεια, ανεργία, πείνα, πολέμους και προσφυγιά. Με μια όλο και μεγαλύτερη αναντιστοιχία ανάμεσα στις σύγχρονες δυνατότητες και ανάγκες των ανθρωπίνων κοινωνιών από τη μια, και την υπονόμευσή τους από το καπιταλιστικό κέδρος από την άλλη» επισημαίνει το ΚΚΕ.

«Στη σημερινή εποχή η σοσιαλιστική επανάσταση για την κατάχτηση της εργατικής εξουσίας είναι η μοναδική προοδευτική απάντηση απέναντι στο γερασμένο καπιταλιστικό σύστημα. Γι’ αυτό σήμερα προέχει η ολόπλευρη προετοιμασία της πρωτοπορίας, όλων των αγωνιστικών ριζοσπαστικών δυνάμεων για την αντεπίθεση. Προέχει, η συστράτευση όλων των κοινωνικών-ταξικών δυνάμεων που έχουν συμφέρον από την ανατροπή της αστικής εξουσίας, η αντιμετώπιση όλων των ταλαντεύσεων.

Ηγετική δύναμη της επανάστασης θα είναι ο κοινωνικός φορέας του καινούριου, η εργατική τάξη, που με την επαναστατική της πάλη θα εμπνεύσει και θα συσπειρώσει και τα λαϊκά τμήματα των μεσαίων στρωμάτων, για την ανατροπή της αστικής εξουσίας και την οικοδόμηση της εργατικής, για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο και κάθε μορφής κοινωνικής καταπίεσης και ανισοτιμίας, για την αποδέσμευση της χώρας από τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις της ΕΕ και του ΝΑΤΟ και από κάθε ιμπεριαλιστική ένωση» υπογραμμίζει η ΚΕ του ΚΚΕ στην διακήρυξή της.

1 Comment
  1. Stefanos says

    Η αλήθεια είναι μια. Πως το έθνος δηλαδή οι πολίτες του στα 200 χρόνια της επετείου είναι επαίτες.
    Χρωστάμε 400 δις δηλαδή 36.000 ευρώ ο καθένας από τους 11 εκατομμύρια Έλληνες.
    Δηλαδή χαράτσι δηλαδή σκλαβιά.
    Τι άλλαξε τελικά στα διακόσια χρόνια. Μόνο το ότι περιοριστικάμε στον σημερινό χώρο της Ελλάδας και ότι οι Έλληνες ξεριζωθηκαν από τις αρχαίες Ελληνικές περιοχές της σημερινής Τουρκίας . Είμαστε όμηροι του ευρωπαϊκου δυτικού πολιτισμού.

Leave A Reply

Your email address will not be published.

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More