Σαν σήμερα, 16 Φεβρουαρίου 1821, άρχισε ο αγώνας

Χωρίς αμφιβολία, η “Φιλική Εταιρεία” ήταν ο πρώτος, σημαντικός πυρήνας, για να οδηγηθούμε στην Επανάσταση του 1821.
Εκεί, στην Οδησσό, εκεί όπου χάρη στον Πειραιώτη επιχειρηματία Ιωάννη Πολυχρονόπουλο ιδρύθηκε και -ευτυχώς- υπάρχει ακόμη το Μουσείο της Φιλικής Εταιρείας, στον ίδιο χώρο όπου άναψε η φλόγα της αποτίναξης του οθωμανικού ζυγού, γεννήθηκε η ιδέα και στάλθηκε το μήνυμα.
Η μυστική αυτή οργάνωση ,που ιδρύθηκε το 1814 στην Οδησσό από τρεις Έλληνες εμπόρους , κατόρθωσε-μέσα από σχεδόν ανυπέρβλητα εμπόδια- να αποδείξει στην ανθρωπότητα ότι το ελληνικό γένος δεν είχε εκλείψει, όπως υποστήριζαν ορισμένοι, αλλά υπήρχε και ήταν έτοιμο να αποτινάξει τους Οθωμανούς, να ελευθερώσει την Ελλάδα, κοιτίδα του παγκόσμιου πολιτισμού και να καταδείξει ότι η κραταιά αυτοκρατορία έπνεε πλέον τα λοίσθια..
Σαν σήμερα, 16 Φεβρουαρίου του 1821, στο Κισνόβιο της Βεσσαραβίας (το σημερινό Κισινάου, πρωτεύουσα της Μολδαβίας), ο Αλέξανδρος Υψηλάντης κηρύσσει την επανάσταση κατά των Οθωμανών. Ήταν μια απόφαση επιβεβλημένη, αφού ο Υψηλάντης , από τις αρχές Φεβρουαρίου, είχε πληροφορηθεί πως οι Τούρκοι γνώριζαν ότι ετοιμαζόταν να μεταβεί στην Μάνη για να ανάψει εκεί η φλόγα του ξεσηκωμού.
Είναι πραγματικά προς θαυμασμό το γεγονός ότι οι Έλληνες έμποροι, απόγονοι του Οδυσσέα, είχαν κατορθώσει όχι μόνο να κυριαρχήσουν στις παραδουνάβιες περιοχές, αλλά και να κερδίσουν την εύνοια- και τον θαυμασμό- της Μεγάλης Αικατερίνης, η οποία αποκαλούσε τους Έλληνες “Το δεξί χέρι του Θεού”!
Ας βυσσοδομούν οι κάθε λογής “ιστορικοί” και “νεωτεριστές”, που ισχυρίζονται ότι “δεν υπήρχε Ελλάδα” εκείνα τα χρόνια. Ας ρίξουν μια ματιά στις παραδουνάβιες χώρες, ας κοιτάξουν την πινακίδα στην Όπερα της Βιέννης και ας πληροφορηθούν ότι πρόκειται για δωρεά του Έλληνα επιχειρηματία Νικολάου Δούμπα, ενός από τα τέκνα της Ελλάδας, που μεγαλούργησαν τότε στον ευρωπαϊκό χώρο!
Σαν σήμερα, λοιπόν, 16 Φεβρουαρίου του 1821, ο Αλέξανδρος Υψηλάντης κηρύσσει την Επανάσταση τω Ελλήνων ! Ήταν η πρώτη σπίθα, που σε λίγο θα γινόταν φωτιά και μπουρλότο!
Και μπορεί η Επανάσταση στην Βεσσαραβία και την Μολδοβλαχία να μην είχε το αποτέλεσμα που περίμεναν οι εμπνευστές της, μπορεί να πνίγηκε στο αίμα η όλη προσπάθεια, αλλά η θυσία πότισε το δένδρο της ελευθερίας, που άρχισε από τότε να ανθίζει για να καρπίσει στο τέλος και να αναδυθεί “Η Ελλάς ευγνωμονούσα”…
Μπορεί ο Πατριάρχης Γρηγόριος ο Ε’ να απαγχονίστηκε από τους βαρβάρους, μπορεί το κορμί του να σύρθηκε στους δρόμους του Φαναριού και να πατάχτηκε στη θάλασσα, αλλά το ποτάμι είχε ξεχειλίσει και δεν γύριζε πια πίσω…
Οι επαναστατικές εστίες που ‘άναψαν στην Μακεδονία, την ΄Ηπειρο, την Κρήτη, έδειχναν ότι ήταν πλέον ζήτημα χρόνου η εκδίωξη των Τούρκων από τα ιερά χώματα της Ελλάδας. Κι όταν πήρε πλέον την σκυτάλη ο Μοριάς, όταν σήμανε η 25η Μαρτίου του 1821, αφού είχαν προηγηθεί κι άλλοι πελοποννησιακοί ξεσηκωμοί, το τέλος της τυραννίας ερχόταν καλπάζοντας! Η φωτιά πέρασε τον Μοριά, άναψε στην Ρούμελη κι έφτασε στα νησιά. Και η Ευρώπη, έκθαμβη, ακολούθησε την ροή των πραγμάτων και με οδηγούς τους λιπόσαρκους και καπνισμένους Έλληνες αγωνιστές, έδωσε στην παραπαίουσα δήθεν αυτοκρατορία το τελικό χτύπημα!
Και ας κλείσουμε τα αυτιά στους “ειδικούς”, που μας λένε ότι “το ελληνικό κράτος δημιουργήθηκε επειδή το ήθελαν οι μεγάλες δυνάμεις”. Η μόνη Μεγάλη Δύναμη τότε ήταν το γιαταγάνι του Νικηταρά και το μυαλό του Κολοκοτρώνη, η πονηριά και το θάρρος του Καραϊσκάκη, η άγνοια κινδύνου του Κανάρη και του Παπανικολή. Κι από πίσω από όλα αυτά, ο απόηχος από τον Θούριο του Ρήγα! Και να τα αφήσουν τα κόλπα οι “ιστορικοί” που ετοιμάζονται να μας παρουσιάσουν το “Εικοσιένα” σαν τα μούτρα τους!
Ποιά άλλη δύναμη θα άντεχε τα στίφη του Ιμπραήμ; Πού αλλού είδαν οι “Ευρωπαίοι” ηρωϊσμό σαν εκείνον της Εξόδου του Μεσολογγίου; Πού αλλού είδαν Αρκάδι και Κούγκι; Και κάποια στιγμή θα πρέπει να σκεφτούμε να αλλάξουμε τον όρο “Φιλέλληνες”, γιατί δεν ήταν “φιλελληνισμός” εκείνο το κύμα συμπαράστασης προς τους αγωνιζόμενους Έλληνες.
Ήταν η ανάγκη που ένιωσαν οι “Μεγάλες Δυνάμεις” να βρουν ένα σοβαρό σημείο αναφοράς, μετά την αρχαία Ελλάδα! Να βρουν ένα σημείο αναφοράς για αξίες που είχαν χαθεί, που είχαν σκεπαστεί από την επίπλαστη “ευδαιμονία” των σαλονιών και των μηχανορραφιών της εποχής.
Αυτές τις αξίες ύμνησαν ο Ουγκώ, ο Μπάιρον και οι άλλοι σπουδαίοι άνθρωποι του πνεύματος. Φάρος σωτηρίας ήταν η Επανάσταση των Ελλήνων για την Ευρώπη και τίποτα δεν μας χαρίστηκε!
Κι ας είναι τα 200 χρόνια από την Επανάσταση αφορμή να σκύψουμε πάνω από το πραγματικό νόημα εκείνου του Αγώνα κι όχι να αναζητήσουμε την “μεταμοντέρνα” ερμηνεία του.
Η Ελλάδα και οι Έλληνες, δεν είναι για να παίζουν ρόλο όπως αυτός που έχουμε σήμερα αποδεχθεί. Ας αντιληφθούν οι κρατούντες, ότι αυτός ο τόπος είναι για πολύ μεγαλύτερα πράγματα. και ας μην αφήσουν την επέτειο των 200 ετών να γίνει μια άκαπνη και άψυχη “φιέστα”.
Σαν σήμερα, λοιπόν, 16 Φεβρουαρίου 1821, ο Αλέξανδος Υψηλάντης έδωσε το σήμα για την Επανάσταση και την ελελυθερία μας! Ας είναι αιώνια η μνήμη του!

Δημήτρης Καπράνος

Leave A Reply

Your email address will not be published.

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More