Το γενετικό υλικό των Πελοποννησίων και η θεωρία της εξάλειψης του Μεσαιωνικού Ελληνισμού στη Πελοπόννησο.

Το γενετικό υλικό των Πελοποννησίων και η θεωρία της εξάλειψης του Μεσαιωνικού Ελληνισμού στη Πελοπόννησο.

To 1830, ο Γερμανός ιστορικός Jacob Philipp Fallmerayer πρότεινε μια αμφιλεγόμενη θεωρία. Ότι οι Έλληνες κάτοικοι της Πελοποννήσου κατά τον 6ο αιώνα, εξολοθρεύθηκαν, εκδιώχθηκαν και αντικαταστάθηκαν από Σλάβους και Αβάρους κατακτητές και αποίκους σε όλη τη Πελοπόννησο, εκτός από ορισμένα παραλιακά κάστρα. Οι δε Σλάβοι κράτησαν την εθνική τους υπόσταση για αιώνες μέχρι που εξελληνίστηκαν χάρη στην Ορθόδοξη εκκλησία και την ανάμιξη με εξελληνισμένους πληθυσμούς που μετέφεραν από τη Μικρά Ασία στην Πελοπόννησο, οι Βυζαντινοί αυτοκράτορες. Η ερευνητική ομάδα όμως του καθηγητή Γεωργίου Σταματογιαννόπουλου από το πανεπιστήμιο της Washington στο Seattle των ΗΠΑ, ήρθε το 2017 να καταρρίψει με τη βοήθεια της γενετικής επιστήμης αυτή τη θεωρία. Η εργασία τους δημοσιεύθηκε στο έγκριτο European Journal of Human Genetics.
Οι ερευνητές έλαβαν και συνέκριναν δείγματα επιλεγμένα με γενεαλογικά κριτήρια από όλες τις περιοχές της Πελοποννήσου αλλά και από συγκεκριμένες άλλες χώρες. Ακολουθούν διαγράμματα που επιδεικνύουν τα ευρήματα των επιστημόνων.

Διάγραμμα που δείχνει τη στενή συγγένεια του σημερινού πληθυσμού της Πελοποννήσου με τους σημερινούς κατοίκους της Σικελίας και της Νότιας Ιταλίας (TSI-Typical Southern Italian)

Διάγραμμα που δείχνει την γενετική απόσταση μεταξύ των Πελοποννησίων και Σλάβων από τις τυπικές χώρες καταγωγής τους. Ρωσία, Λευκορωσία, Πολωνία, Ουκρανία

Διάγραμμα που δείχνει τη στενή γενετική αλληλεπίδραση μεταξύ των διαφόρων κοινοτήτων της Πελοποννήσου αλλά και μεταξύ αυτών και των Σικελών και Κάτω Ιταλών. Επίσης, επειδή σύμφωνα με τον Fallmerayer οι Σλάβοι αναμείχθηκαν με πληθυσμούς από τη Μικρά Ασία, εξετάστηκαν δείγματα και από εκεί, αποδεικνύοντας πολλή μικρή ανταλλαγή γενετικού υλικού. Τέλος, εξετάστηκαν και δείγματα από τις κατεξοχήν χώρες καταγωγής των Σλάβων αποδεικνύοντας ελάχιστη γενετική συγγένεια και μεγάλη γενετική απόσταση μεταξύ των Ελλήνων της Πελοποννήσου και των Σλάβων.

Στην ίδια εργασία, η ερευνητική ομάδα του Δρ. Σταματογιαννόπουλου, ασχολήθηκε ειδικά, συνέλεξε δείγματα και απέδειξε την ελληνική καταγωγή πληθυσμών στις πλαγιές του Ταΰγετου, για τους οποίους γίνεται αναφορά σε Βυζαντινά συγγράμματα αλλά και για τους Τσάκωνες, για τους οποίους ο Fallmerayer αμφισβητούσε τη δωρική τους καταγωγή.
Συνοψίζοντας την εργασία τους, οι επιστήμονες του πανεπιστημίου της Washington, βρήκαν ελάχιστη «συνεισφορά» σλαβικού γενετικού υλικού που κυμαινόταν από 0,2 έως 14.4% και απέρριψαν κατηγορηματικά τη θεωρία του Fallmerayer περί σφαγής και αντικατάστασης των ιθαγενών Ελλήνων της Πελοποννήσου από Σλαβικά φύλα. Μόνο μικροί αριθμοί Σλάβων φαίνεται να εγκαταστάθηκαν συνολικά στη Πελοπόννησο. Επίσης, δεν αποτυπώνεται πουθενά αντικατάσταση των Ελλήνων στη Πελοπόννησο από μη ελληνικά φύλα από τη Μικρά Ασία. Οι ελληνικοί πληθυσμοί φαίνονται να μοιράζονται μόνο ένα μικρό ποσοστό γενετικού υλικού με Μικρασιατικούς πληθυσμούς, γεγονός που θεωρείται αναμενόμενο για πληθυσμούς γειτνιάζοντες ελληνικούς πληθυσμούς.

Γεώργιος Μανωλόπουλος
Βιολόγος

Leave A Reply

Your email address will not be published.

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More